|
Impressie van de voorstelling op 14 maart in Het Klooster te Woerden
Ik heb weer enorm genoten van de voorstelling 'Water(s)nood' van Be Sharp. Opvallend was de originele en creatieve regie waarbinnen het geheel werd uitgevoerd. Er werden mooie arrangementen ten gehore gebracht van bekende, maar ook van minder bekende nummers.
Vanzelfsprekend hadden alle nummers 'wat' met water. Ondanks enige wisseling in de bezetting en niet te vergeten de nieuwe dirigent Hans van den Brand, was de unieke 'sound' van Be Sharp ook ditmaal duidelijk herkenbaar. De avond eindigde met het indrukwekkende nummer 'Watermensen' waarbij een filmfragment werd getoond van de watersnoodramp uit 1953.
Kortom, een echte aanrader...
Marianne Buizert
volgende >>
Watersnood Lest De Dorst
In de afgelopen weken heb ik het genoegen gehad om de nieuwe show van Be Sharp!, 'Watersnood', een aantal keer te mogen ervaren: bij de première in Tilburg, in Utrecht en in Amersfoort. Het blijft erg mooi om zo’n vocal group die ruim zijn sporen in a cappella land en het Nederlandse muziektheater heeft verdiend, binnen een paar weken te zien groeien. De show heeft zich in een paar uitvoeringen ontwikkeld tot een strakke, boeiende en prachtig klinkende avond (of middag) muzikaal theateramusement. Dat is ‘Be Sharp!’ en dat zijn we van hen gewend.
De show begint op een ongewone manier. De zangers staan al op het podium, midden in de woestijn. Je hoort de wind suizen en je voelt bijna de droge hitte op je huid. Je waant je in de metershoge duinen van de Sahara. Hans van den Brand telt af en de show is begonnen. Schitterende klanken van het gewaagde 'The Desert Music' van Steve Reich waaien over je heen; je voelt de maalstroom van zand en wind – opzwepend en meevoerend.
Claudia De Vos en Ella Kwakkestein, die de regie voor hun rekening hebben genomen, hebben er iets prachtigs van gemaakt. De nomaden zijn gekleed in tunieken van verschillende tinten blauw in een Oosterse stijl maar toch met herkenbare Nederlandse accenten zoals een referentie aan het Amsterdammertje en Delftsblauwe tegels. Grappige noot: kijk naar het schoeisel. Het decor is minimalistisch maar zeer functioneel, met zijden doeken die de nomaden eerst tegen de zon en later tegen de regen beschermen.
De eerste helft van de show staat in het teken van droogte en het zoeken naar water. De nomaden zijn op zoek naar water. Het levenselixer. De bron. Onderweg zingen ze de liederen van hun voorvaderen. 'Desert Rose' van Sting klinkt exotisch, krachtig en tegelijk fragiel zoals ook de woestijnroos in werkelijkheid is. Ze laten voetstappen in het zand achter.
Hoogtepunten bereikt de groep met o.a. Rain On Me (MLK) van U2 met een schitterende solo vertolkt door John Claassen, Agua De Beber waarmee de groep de themaprijs won in 2008 bij het festival 'De Fendert Zingt: Latin Dreams' en het weinig vertolkte maar erg mooie 'Wild Child' van Enya dat het publiek meevoert (en dronken voert) naar de pauze.
Er is gelukkig ook ruimte voor de 'Be Sharp!-humor' o.a. bij het flessenspel van Pachelbel’s Canon.
Na letterlijk de dorst gelest te hebben vangt de tweede helft van de show aan met een lekkere douche. Water, water en nog ’s water! Het spettert en het plonst. Ze hebben water gevonden! Met Spraakwater van Extince laten de zangers horen hoe ze thuis zijn in de rap. Een Eén voor een één nemen de zangers de microfoon over waarbij de verrassing van de dag toch wel Lotte Heeman is met haar vette flow. Spraakwater lest de dorst! Proost!
Met het traditionele Wade In The Water wordt er letterlijk nog een schepje (plonsje) bovenop gedaan. De nomaden lopen door het water, dan zwemmen ze verder. Een Prachtig prachtig arrangement van dit deze bekende Negro Spiritual, gemaakt door Jetse Bremer gemaakt. Dat hij nog een link met 'zijn' Be Sharp! heeft is duidelijk door de prachtige nummers die hij voor de show heeft gearrangeerd. Daarnaast heeft de groep gebruik gemaakt van verschillende arrangeurs waaronder een één van hun eigen zangers, Erik van Vugt. Dit maakt het programma afwisselend van klank en intentie en daardoor blijft het boeiend.
We duiken dieper de zee in. Het regent, het stormt. Piraten op aan de horizon! In een schitterende vertolking van de instrumentale Pirates of the Caribbean zingen ze de tekst van Wilbert Friederichs "het is machtig, het is krachtig, het onmetelijke water". Nog een hoogtepunt uit de tweede helft is het grappige 'Fisch Im Wasser' van Nina Hagen waarin de dames sirenen vertolken. Blub, blub. Absolute sterren van de show zijn wel de slagwerker Florian Auls en zijn compagnon met het licht, Arnoud Kaldeway. Het klank- en schouwspel zijn subliem.
Al met al is Watersnood een boeiende show met een paar kleine kanttekeningen ten aanzien van intonatie (soms wel aan de lage kant) en timing. De punten van kritiek wegen echter niet op tegen al dat het moois wat dat deze groep op zo’n kleine vloeroppervlak weet te brengen. Ik wacht wel af tot de arrangementen vrijgegeven worden. Ik wil ook graag op zoek gaan naar het water. Naar de bron. Wat mij betreft heeft ‘Be Sharp!’ hem die gevonden en er rijkelijk uit geput voor deze show.
Liefhebbers hebben nog twee kansen om de dorst te lessen: op zaterdagavond 18 april a.s. in Diemen en zondagmiddag 19 april a.s. in Den Bosch. Surf naar www.besharp.nl voor kaarten.
Annalisa Schmad
|
