In the spotlights: Alle 13 Goed!

Die dertien hebben we eigenlijk nog nooit gehaald...

Het gebeurt geregeld bij de -niet al te frequente- optredens van Alle 13 Goed!: mensen die overduidelijk aan het tellen zijn en dan aanschuiven met de vraag: zeg, die dertien, hoe komen jullie daar nu aan? Afhankelijk van onze meligheid kunnen we dan nog wel eens verbaasd de groep rondkijken en quasi-verrast opmerken: hé ja, nu je het zegt, ons eigenlijk nog nooit zo opgevallen.

Wie vóór, pakweg, de flower power geboren is, kan het meestal wel plaatsen: in de jaren 70 kwam de verzamelelpee op met hits (en de net-niet hits) van diverse artiesten. Zeg maar de liedjes van de dag. Phonogram, de platenmaatschappij van Philips, propte bij wijze van voordeelaanbieding (we blijven Nederlanders) dertien liedjes op de twee kanten van een elpee en bracht er een hele serie van uit onder de naam ‘Alle 13 Goed!’.

Toen we begonnen, in 1992 met mensen uit het Crea Jazzkoor van Peggy Larson, mikten we ook op dergelijke nummers uit de jaren 60 en 70. Liedjes die je niet snel a capella zou horen (dus geen typerend koorrepertoire), die vaak geen echte hits waren geweest maar er nét tegenaan zaten (de zogeheten sleepers), maar die mensen dan ineens wel herkenden als je ze ging zingen.

Zingen zonder dirigent

Met enige fantasie zijn we nog wel met dertien mensen begonnen, als je Peggy Larson, onze begeleidster van het eerste uur, meetelde. ‘Met enige fantasie’ omdat we bijna altijd zonder dirigent hebben opgetreden. Eigenlijk is er dus meer sprake van een repetitor dan een dirigent. Dat wilde nog wel eens wringen: waar gewoonlijk een dirigent de macht heeft, liggen de rollen bij Alle 13 Goed! andersom. Het koor bepaalt de richting, kiest de nummers, de begeleider gaat daar in mee (of niet…). Dat leidde tot een groot verloop van repetitoren - maar inmiddels lijkt Felicity Provan, improviserend trompettiste, het met ons te kunnen vinden: ze leidt ons al zo’n zeven jaar, en komt soms ook met een arrangement dat dan prompt veel instrumentaler is dan de doorsnee koorarrangementen.

Met repertoire dat (bijna) niemand anders heeft

In de loop van 18 jaar zijn we door nogal wat repertoire heengegaan. De jaren 60 en 70-hits van het begin (Mama’s & Papa’s, Beach Boys) maakten eerst plaats voor soul, disco en funk, met tal van muzikale uitstapjes omdat we niet al te eenkennig zijn. Stevie Wonder, Take 6, Pointer Sisters, Prince, gevarieerd, dus.
In 2005 droeg Paul van Utrecht in een project een repertoire van bluegrass aan.

Alle 13 Goed! zingt bluegrass

Erg leuk, en zo’n thema beviel ons, maar met een muzikaal thema zit je ook aan één stijl vast en zo zitten wij niet in elkaar. Zodat we uiteindelijk uitkwamen op een niet-muzikaal thema. Onder de noemer Alle 13 in alle staten hebben we in het kader van de Amerikaanse verkiezingen een repertoire opgezet met liedjes die een van de Amerikaanse staten in de titel of de tekst had. Variërend van Mississippi van, jawel, Pussycat, tot en met ‘I wanna go back to my little grass shack in Kealekekua, Hawaii’ uit de jaren 30. En we zijn net begonnen met een nieuw repertoire Alle 13 bekent kleur - vul zelf de liedjes in, zolang het maar verrassend, Engelstalig, niet-Beatles en niet-Abba is...

En het belangrijkste: we vinden elkaar leuk

Ook de bezetting heeft nogal wat wisselingen gekend - en er zingen nog steeds drie van de oprichters mee! De meeste leden blijven dus lang, en dat kan alleen als je het ook persoonlijk goed met elkaar kunt vinden. Zo hebben we ook onze bijeenkomsten in de zomer, als er geen repetities zijn, voor film, een terrasje of theater.

De betrokkenheid blijkt er ook uit dat vrijwel alle arrangementen uit eigen gelederen komen. En dus precies op maat geschreven zijn! Dat is temeer bijzonder als je weet dat dit niet iedereen gegeven is - sommige arrangementen kosten dan ook weken of maanden ploeteren - maar ze komen er wel!

Misschien gaat die dertiende er toch nog komen (hoge tenor, anyone?) Inmiddels zijn we, na ruim 18 jaar, weer bijna terug bij het oorspronkelijke aantal. Stonden we in het voorjaar van 2010 nog maar met zeven mensen te zingen, inmiddels zijn we alweer met z’n elven, plus Felicity erbij op twaalf. En als onze zoektocht naar een hoge tenor wordt beloond, zitten we op dertien. Nog altijd hooguit twaalf op het podium. Zodat er toch weer mensen in het publiek overduidelijk aan het tellen zullen zijn en dan aanschuiven met de vraag...

2010 Pleintheater: Alle 13 Goed surft

We geven het stokje graag door aan Quintessa, waarmee we in april 2010 een dubbeloptreden hebben verzorgd in het Pleintheater te Amsterdam.