Een verslag vanuit de werkgroep van BALK festival Oost 2013

Tsjonge wat een geweldig evenement! Vanaf het inspirerende gezamenlijk inzingen met Merel Martens (foto rechts) tot en met het geweldige optreden van Merel Martens’ Pitch Control liep alles prima.  Het tijdschema klopte, de garderobe liep goed, de beoordelaars kregen op tijd rust en versnaperingen, er waren geen klachten over piano’s.

 

En na een vluchtige blik in de kassa en op de turflijst geworpen te hebben, schat ik in dat we voldoende losse kaarten hebben verkocht om, met de bijdrage van BALK en van het Prins Bernhard Fonds, quitte te kunnen spelen. Ook bij de DRU Cultuurfabriek waar we te gast waren, liep alles op rolletjes. De samenwerking met hun sales, techniek en keuken was heel prettig. Ik heb zelfs een deel van Merels workshop kunnen volgen (ik kende haar nog niet, maar ben nu fan). Voldaan en overladen met complimenten gaan mijn Mieke en ik 16 februari huiswaarts. De complimentenstroom gaat door op Facebook en op het forum van mijn eigen koor. Glimlach van oor tot oor.

 

Was het dan echt allemaal zo perfect? Okay, de hachee was misschien een beetje zout, Jan Draaijers handschrift is lastig te ontrafelen op een beoordelingsformulier, we hadden geen bloemetje geregeld voor onszelf, zodat Ruut ons stond te bedanken met lege handen. Maar ik realiseer me dat wanneer je als eerste aan dit soort futiliteiten denkt, het eigenlijk nog wel meevalt. De terugkomende evaluatieformulieren zullen laten zien of we niet wat heel ergs over het hoofd hebben gezien. Het zal ons leren wat er nog beter kan. 

(op de foto links: Half Past Nine)

 

Tevredenheid en teleurstelling

Welk gevoel overheerst er dan, halverwege de eerste week na het festival? Vooral tevredenheid, maar ook teleurstelling. Tevredenheid over het aantal deelnemers, de kwaliteit van de workshopleiders, de beoordelaars, de slotact, over de inzet en kwaliteit op vocaal gebied van de deelnemers, de gegenereerde publiciteit vooraf, het programmaboekje, eigenlijk te veel om op te noemen.

Teleurstelling door twee zware inschattingsfouten die we als organisatie hebben gemaakt. Wij, het drietal dat enthousiast begon aan de organisatie van het festival, hadden gedacht dat het ons zou lukken om meer dan één persoon mee te krijgen om met de organisatie te helpen. Ook hadden we gehoopt dat het ons zou lukken om meer mensen bereid te vinden die hand- en spandiensten zouden verrichten op de dag zelf. Ik moest zelfs mijn eigen, niet zingende echtgenote overhalen om ons te helpen. En dat bleek inderdaad geen overbodige luxe te zijn! Ik ben teleurgesteld in onze wervingskracht en in de BALKleden die niet hebben gereageerd op onze vele oproepen om hulp.

(foto rechts: Song and Relation)

 

Volgende keer weer?

Dat gezegd hebbende, ben ik natuurlijk wel hartstikke trots op Joep Hopstaken en Super- Marcelle Hermsen en Gerrit Hiddink , onze vierde organisator die voor de techniek heeft gezorgd. En ik ben heel erg in m’n sas met de vrijwilligers die wél bereid waren om de handen uit de mouwen te steken en heel hard te werken: hulde!

Op naar het volgende BALK festival Oost. Met of zonder mij? Dat zal afhangen van de hoeveelheid mensen zich na het lezen van dit bericht spontaan aanmelden bij het Balkbureau als medeorganisator. Ik reken op jullie!

(foto links: PITS)

 

verslag: Ben Mooiweer

foto's: Ronald Mooiweer

 

Noot vanuit BALK

Wat mij zeer opviel was dat veel zangers pas laat aankwamen en al vroeg weer weggingen. Een festival beleef je pas écht als je de hele dag aanwezig bent. Er is zoveel te zien! Volg de workshops en laat je inspireren door wat anderen doen en kunnen.

Dit was ook een van de achterliggende gedachten van de werkgroep van festival Oost en ook van BALK: ter lering en vermaak. BALK investeert in het mogelijk maken van dit programma voor iedereen.

Profiteer van al het moois dat je geboden wordt! Ook de sociale kant van het bijwonen van een festival moet niet onderschat worden. Het is zo zonde om alleen maar voor je eigen optreden te komen daarna meteen weer naar huis te gaan. Om als groep of koor met elkaar een hele dag op stap te zijn, op te treden en gezamenlijk te eten, kan de onderlinge banden enorm verstevigen.

(foto rechts: Ruut te Velthuis en Marcelle Hermsen)

 

Ruut te Velthuis

 

 

Delen: