Postyr Project, VOÏSZ & Pitch Control

 

Gehoord en gezien: Concert ‘Postyr Project, Voïsz en Pitch Control’ in Theater De Speler, 20 april 2013, Utrecht

 

Vocal PopSport: Spreekbeurten, battles en e cappella in Utrecht

 

Met hooggespannen verwachtingen gingen we naar het concert van Postyr Project uit Denemarken, Voïsz uit Utrecht en Pitch Control uit Den Haag. We hadden alle groepen al eens gehoord en zijn zeer te spreken over Voïsz en Pitch Control en wat minder over Postyr Project.

 

Theater De Speler was weer een voor ons totaal onbekend theater in Utrecht. Bij binnenkomst ging je een trap op en dan kwam je in de foyer/bar. Wij hadden eten gereserveerd bij het in de Speler aanwezige Paviljoen Ondiep van 50|50 Food. Een eigentijds en eigenzinnig initiatief van het Leger Des Heils. Cliënten van het Leger werken daar onder deskundige begeleiding. We hebben heerlijk gegeten voor een zacht prijsje met een zeer klantvriendelijke bediening. De zaal was rechts van de trap en je liep vanuit de foyer de zeer steile tribune af. De groepen kwamen op uit de hal bij de ingang.

 

Pitch Control opende de show in het afgeladen theater met Rock, pop, opera & tango, van Kirby Shaw, vervolgde met hun enige niet a cappella nummer Jazz muziek (met geluidsband) en hierna met het mooie en krachtige I won’t give up, bekend van Jason Mraz. Wijke Visker hield een hilarische spreekbeurt over haar cactus, die werd afgesloten met een moderne versie van Een kleine groene cactus (met gangnam/cactus style) bekend van de Comedian Harmonists, erg leuk. Hierna kwam het prachtige Chasing cars (van Snow Patrol) en September (van Earth, Wind & Fire) met een leuke over-de-top choreo en arrangement. Ze sloten de eerste set af met het mooie Black & white (van Michael Jackson) in een gezamenlijke battle met Voïsz. Zeer geslaagd.

 

Voïsz vervolgde de show met het krachtige Isobel (Vocal Line/ Björk) met een iets te harde solo en vocal percussie. De vocal percussie werd overigens uitstekend verzorgd door Sander Gieling die inviel bij Voïsz. Van de 90's Dance acapella medley (van het Deense Local Vocal) ben ik elke keer weer zeer onder de indruk, met veel herkenbare nummers erin verwerkt. Ook het nummer Paranoid Android (Radiohead) vind ik zeer bijzonder. Voor mij bekend van Rock4, moest ik toen erg wennen aan  het nummer, maar tegenwoordig is het ‘Hé, die ken ik’ en genieten. De solist had wat mij betreft wel een microfoon gemogen, die viel een beetje weg. Virtual insanity is een te gek nummer, bekend van Jamiroquai en werd mooi gedaan met een goede balans tussen de vocal percussion en bassen. Het prachtige arrangement van Teardrop (Massive Attack) heeft een mooie solo, en leuke belichtingseffecten. Voïsz sloot af met Freestyler (Bomfunk MC) dat word helemaal geweldig gedaan met een goede balans.

 

Na de pauze was de beurt aan Postyr Project die zoals ze zeggen e cappella (elektronische cappella) maken. Buiten de stem gebruiken ze effect apparaten, ipads, laptops e.d. om hun zang te begeleiden. Het eerste nummer Still water is een erg mooi a capella nummer. Hierna het nummer Veins met een lekker ritme, het traditionele Latijnse In vernalis en het aparte White feet. Ze vervolgden met The road, een mooi duet tussen de zangeressen Tine en Line .

Het All is full of love (Björk) was erg heftig. My future self was een leuk nummer, maar de solo’s waren slecht te verstaan en de balans was niet in orde.  Met het nummer Broken (Kasja Vala), dat ze samen met de leden van Pitch Control en Voïsz (die er geleidelijk aan bij kwamen) a capella brachten, kwam het kippenvel moment van de avond. Heel mooi gezongen, echt top. Hierna kwam het enige voor mij bekende nummer Go! Don’t stop met een pakkende melodie. Ze sloten af met het leuke Kiss me, kiss me.

 

Het was een leuke afwisselende show met een drietal groepen die ieder hun eigen invulling geven aan het repertoire dat ze zingen en, vind ik, elkaar mooi aanvulden. Ik heb genoten, juist ook van Postyr Project, want ik vond het een leuke show. Maar heb nog wel een kritische noot over Postyr Project. Met de overduidelijke kwaliteiten die ze hebben is het jammer dat het totale geluid gewoon te hard is. Het lijkt wel alsof ze hun publiek willen overdonderen met hun show, maar daardoor doen ze hun kwaliteiten en hun mooie arrangementen eigenlijk te kort en dat is jammer.

Dit gezegd hebbende ben ik toch van mening dat als je deze of een van de andere shows van Postyr Project niet gezien hebt, dan heb je volgens mij wat gemist.

 

Hans Koelemij

 

Delen: