Vocalicious: TwentySeven close to heaven

 

Gehoord en gezien: Vocalicious vrijdag 31 mei 2013 in Theater Kikker in Utrecht

 

Een topshow, maar iets te weinig van de "27 Club" 

Het optreden was in één woord weer helemaal top. En daar zou ik het bij kunnen laten, ware het niet dat mij verteld werd dat de lezers toch iets meer willen dan één zinnetje.

 

Vocalicious - foto: Jeff ZimberlinWeer in een voor ons onbekend theater, in het gezellige centrum van Utrecht. We kwamen om net half acht bij de deur van het theater aan, dat toen nog gesloten was. We zijn toen iets verder doorgelopen en op het terrasje daar een koffie en thee gedronken. Na tien minuten de kaartjes opgehaald en even later zaten we met de inmiddels ook gearriveerde dames van vocal group Next gezellig aan het tafeltje een bakkie te drinken. Qua gezelligheid kon de avond al niet meer stuk.

 

Binnen in het theater waren er meerdere bekenden die ook op dit optreden waren afgekomen. De zaal was bescheiden aangekleed met een zestal driehoekige podiumstukken die gedurende de show steeds in andere opstellingen gebruikt werden, met daarop losse lichtjes voor de sfeer, die ook gedurende de show nog een paar keer gebruikt werden.

En wat hangende decorstukken die de indruk van een stad wekten. De show draagt de naam “Twenty seven, close to heaven” en tussen de nummers door worden er uitspraken geciteerd van diverse, veelal op 27-jarige leeftijd, overleden artiesten, o.a. van Janis Joplin, Jim Morrison en Amy Winehouse. Vocalicious opende, volledig in het wit gekleed, met het Vocalicious - foto: Jeff Zimberlinnummer Gøta van The Real Group en zongen voor de pauze 12 nummers waarvan voor mij Fly too high, origineel van Janis Ian, een toppertje was, al was het alleen maar omdat ik dit nummer vroeger helemaal grijsgedraaid heb (dat kon nog met singles), maar ook door de perfecte solo en het mooie arrangement. Het laatste nummer voor de pauze, Woman in chains van Tears For Fears en Oletta Adams, was een echt kippenvelmoment.

 

Na de pauze begonnen ze met een nummer van Kurt Cobain, met een leuk effect met knipperende zaklampjes wat goed bij de sfeer van het nummer paste. In het tweede deel zaten twee nummers die mij persoonlijk niet veel deden. Dat lag zeker niet aan de uitvoering of arrangementen, eerder aan dat ik ze helemaal niet kende en de nummers (voor mij) niet krachtig genoeg waren om mij wat te doen. Dit ondanks de uitstekende doorlopende vocal percussie onder die nummers. De meeste arrangementen zijn van de hand van Tijs Krammer, hun muzikale leider, maar ook van de hand Merel Martens, Hans Kaldeway, Frances Dekker en Tiago Marques. De zang was helemaal top, de solo’s van hoge kwaliteit en we hebben erg genoten van de show, al had ik iets meer nummers van de te vroeg gestorven artiesten verwacht.

 

Verder was voor mij het enige storende punt de kleding. Aan het begin van de show werden er gekleurde jasjes, sjaals en hoedje e.d. aangetrokken, omgedaan en opgezet, in diverse kleuren. Alle kleuren onderling, zoals bijvoorbeeld het rood, hadden allemaal een andere tint, wat ik persoonlijk niet mooi vond en een beetje afbreuk deed aan de geweldige professionele show die Vocalicious bracht, met zeer mooie arrangementen en goede en mooie solo’s. Een genot om naar te luisteren en de moeite van het bezoeken meer dan waard.

 

Hans Koelemij

 

Delen: