Rock4: Don't break the rhythm

 

Gehoord en gezien: Rock 4, ‘Don’t break the rhythm’ in Agora Theater Lelystad, 31 oktober 2014

 

Vernieuwend en met focus op ritme

One van Swedish House Mafia a cappella? Kan dat? En Insomnia van Faithless? En Adagio for strings van Tiësto? Ja hoor, bij Rock4 kan dat allemaal. Met behulp van de nodige elektronische loops en een professionele geluidsman, uiteraard.

 

De nieuwe show van Rock4 heet Don’t break the rhythm, en de vier mannen doen deze titel eer aan. Er staan veel energieke nummers op het programma, uiteraard afgewisseld door mooie ballads en gezellige praatjes. Het net-niet-helemaal-gevulde Agora Theater in Lelystad kon heerlijk uit zijn dak gaan bij Addicted to you (Avicii) en Rolling in the deep (Adele), en werd ook nog fantastisch op het verkeerde been gezet op een moment dat ik niet zal verklappen… In een van de tussendoorpraatjes werd en passant nog even uitgelegd wat het verschil is tussen tempo en ritme – met behulp van geluiden van de vocal-percussionist, heel verhelderend. Luc Devens heeft een prachtige rockstem maar als het erop aankomt hoor ik hem het liefst in stemmige nummers zoals Somewhere only we know (Keane) of Crazy in love (Beyoncé), omdat juist die ingehouden energie in staat is mij te raken.

 

Hoewel Luc Devens de onbetwiste leadzanger van de groep is, waren er ook nummers waar het publiek kennis mocht maken met de mooie warme bariton van Luc Nelissen, bijvoorbeeld in Chasing cars (Snow Patrol) – in een heel bijzonder arrangement, met een klassiek klinkend middenstuk dat ik even niet thuis kon brengen. En de bas Björn Sterzenbach kwam prachtig uit de verf in zijn lead in Relax (Frankie Goes to Hollywood). De klassieke tenorstem van Lucas Blommers was zelfs meerstemmig te horen in de intro van Vienna (Ultravox), met behulp van de looptechniek – dit was wel een van de hoogtepunten van de show, wat een mooie compositie en prachtig uitgevoerd.

 

Kennelijk is dit de kant die a-cappella-Nederland op gaat: elektronische loops en een steeds grotere rol voor de techniek. Steeds vaker zien we dit bij ambitieuze vocalgroups en ook Rock4 is op deze manier vernieuwend bezig. Zolang er ook maar ruimte blijft voor ‘pure’ a-cappellanummers, bij voorkeur unplugged gezongen, wat nog wel eens wil gebeuren als er na de eerste toegift maar hard en lang genoeg geapplaudisseerd wordt, ben ik tevreden.

 

Zie voor de speellijst en meer informatie www.rock4.nl

Anja Lam

 

Delen: